«Օվսաննա Բարձրյալին, օրհնյալ լինի Նա, ով գալիս է Տիրոջ անունով, օրհնյալ լինի մեր հոր` Դավթի թագավորությունը, որ գալիս է: Խաղաղություն երկնքում և փառք բարձունքներում»:

Ծաղկազարդի տոնը, որ խորհրդանշում է Քրիստոսի հաղթական մուտքը Երուսաղեմ, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին նշում է Սուրբ Հարության տոնից մեկ շաբաթ առաջ՝ կիրակի օրը, որին էլ հաջորդում է Ավագ շաբաթը։ 

Մարդիկ որքան էլ մտահոգված և ծանրացած լինեն առօրյա խնդիրներով, միևնույն է, սրտի անսովոր ցնծությամբ են պատրաստվում այդ օրվան, քանզի աշխարհիկ հոգսերի և մեղքերի մեջ խեղդված հոգին, այնուամենայնիվ, զգում է Տիրոջ օրհնյալ ներկայությունը։

Շուրջ 2000 տարի առաջ հեռավոր Հրեաստանի Երուսաղեմ քաղաքում, երբ բոլորը պատրաստվում էին Զատկի տոնին, Հիսուս Իր աշակերտների հետ մոտենալով Ձիթենյաց լեռանը, տասներկուսից ընտրված երկու աշակերտներին ասաց. «Գնացե՛ք այն գյուղը, որ մեր դիմացն է. երբ այնտեղ մտնեք, կգտնեք կապված մի ավանակ, որի վրա ոչ մի մարդ երբեք չի նստել. արձակեցե՛ք այն և բերեք»: Երբ բերում են ավանակին, Հիսուս նստում է նրա վրա և առաքյալների ուղեկցությամբ ճամփա բռնում դեպի Երուսաղեմ:

Երուսաղեմ մուտք գործելն ունի մեծ խորհուրդ․ այն է՝ մեր սրտերում թույլատրել Տիրոջ ներաբնակությունը, ապրել Նրա պատգամներով և արժանանալ Հավիտենական կյանքին:

 Հիսուս ավանակի վրա նստած մտնում է քաղաք` Իր հետ ունենալով աշակերտներին և մարդկանց, ովքեր ցնծությամբ իրենց զգեստները փռում էին ճանապարհի վրա, որպեսզի Տերն անցնի դրանց վրայով, իսկ ոմանք էլ արմավենու և ձիթենու ճյուղերը ձեռքներին՝ փառաբանում էին Տիրոջն ու ասում. «Օրհնությո՛ւն Դավթի Որդուն, օրհնյա՛լ է Նա, որ գալիս է Տիրոջ անունով, օրհնությո՛ւն` բարձունքներում»:

Համաձայն եկեղեցու հայրերի՝ ձիթենու և արմավենու ճյուղերի ընծայումը խորհրդանշում է մահվան հանդեպ հաղթանակը, ինչպես նաև ունի արքաների համար նախատեսված առանձնակի պատիվներ և հանդիսավորություն ցուցաբերելու իմաստ: Բացի այդ, ուռենու ոստերը, որոնք անպտուղ են, հաճախ համեմատում են հեթանոսների հետ, որոնք պտղաբերեցին միայն Քրիստոսին ընծայվելուց հետո: Ոստերի փափկությունը խորհրդանշում է Քրիստոսին հետևողների խոնարհությունը։ ժողովրդի կողմից ծառի ճյուղերով Հիսուսի ճանապարհը զարդարելը նաև հեռու արձագանքն էր բնության զարթոնքին և վերածնունդին սերտորեն կապվող նախաքրիստոնեական մի պաշտամունքի, իսկ Հիսուս մուտք գործելով Երուսաղեմ` ոչ թե սոսկ զարթոնք պարգևեց բնությանը, այլ նոր կյանք և իմաստ հաղորդեց մարդկային ողջ գոյությանը: Հիսուսի առջև հանդերձներ նետելը խորհրդանշում է մեղքերից ազատվելը, իսկ ավանակի վրա մուտք գործելը խոնարհության և խաղաղության իմաստն ունի:

Գայլը (լատիներեն՝ Canis lupus) շնազգիների ընտանիքի ամենախոշոր և ամենախելացի ներկայացուցիչն է։ Դարեր շարունակ այս կենդանին եղել է մարդու կողքին՝ ներշնչելով և՛ վախ, և՛ հիացմունք։ Հետաքրքիր է, որ մեր հավատարիմ բարեկամները՝ շները, առաջացել են հենց գայլերից մոտ 15-30 հազար տարի առաջ։

Գայլերը բնության ամենախելացի և կազմակերպված կենդանիներից են։ Շատերը նրանց գիտեն հեքիաթներից որպես «չար» կերպարներ, սակայն իրականում գայլերը շատ կարևոր դեր ունեն բնության մեջ։ Նրանց հաճախ անվանում են «անտառի սանիտարներ», քանի որ նրանք մաքրում են բնությունը հիվանդ ու թույլ կենդանիներից՝ թույլ չտալով համաճարակների տարածումը։ Գայլերը միայնակ չեն ապրում. նրանք ունեն ընտանիքներ, որոնց անվանում են ոհմակ: Ոհմակում տիրում է երկաթյա կարգապահություն։ Այնտեղ կա առաջնորդ, որին բոլորը լսում են։ Գայլերը շատ հավատարիմ են և հոգատար միմյանց հանդեպ. նրանք միասին են որս անում և միասին խնամում ձագուկներին։ Գայլերի կյանքում ամենակարևորը համագործակցությունն է։ Ոհմակը պարզապես խումբ չէ, այլ բարդ կառուցվածք ունեցող ընտանիք, որտեղ յուրաքանչյուրն ունի իր դերը։ Ոհմակը գլխավորում են ամենափորձառու արուն և էգը (ալֆա զույգը)։ Նրանք են որոշում՝ երբ որսի գնալ կամ որտեղ հանգստանալ։ Երբ ոհմակում ձագուկներ են ծնվում, ամբողջ խումբն է զբաղվում նրանց դաստիարակությամբ։ Եթե ծնողները որսի են գնում, ոհմակի մյուս անդամներից մեկը մնում է որպես «դայակ»։ Յուրաքանչյուր ոհմակ ունի իր տարածքը, որը խստորեն պաշտպանում է օտարներից։ Տարածքի սահմանները նշելու համար նրանք օգտագործում են ձայնային ազդանշաններ (ոռնոց)։

Հայկական լեռնաշխարհում գայլը միշտ եղել է ուժի և տոկունության խորհրդանիշ։ Մեր նախնիները հարգել են գայլի զգոնությունը։ Բնապահպանական տեսանկյունից գայլն անփոխարինելի է։ Առանց գայլերի՝ խոտակեր կենդանիների (եղնիկներ, այծյամներ) թիվը չափազանց կշատանար, ինչը կհանգեցներ անտառների ու արոտավայրերի ոչնչացմանը։ Այսպիսով, գայլը պահպանում է բնության նուրբ հավասարակշռությունը։

Գայլերը լինում են ոչ միայն մոխրագույն, այլև բոլորովին սպիտակ կամ սև՝ կախված նրանից, թե որտեղ են ապրում։ Նրանց մորթին կազմված է երկու շերտից։ Առաջին շերտը չի թողնում, որ խոնավությունը հասնի մաշկին, իսկ երկրորդը՝ խիտ ու բրդոտ շերտը, պահպանում է մարմնի ջերմությունը նույնիսկ ամենախիստ սառնամանիքներին։ Գայլի թաթերի արանքում կան հատուկ թաղանթներ, որոնք թույլ են տալիս նրանց չխրվել ձյան մեջ և ավելի արագ տեղաշարժվել։ Գայլն ունի 42 հզոր ատամ, որոնք կարող են կոտրել նույնիսկ ամենապինդ ոսկորները։

Գիտե՞ք, որ գայլերն ունեն իրենց սեփական հաղորդակցման ձևը։ Ոռնոցը նրանց «հեռախոսն» է։ Ոռնոցի միջոցով նրանք տեղեկացնում են իրենց գտնվելու վայրի մասին կամ կանչում են ոհմակի մյուս անդամներին։ Գայլը կարող է լսել ձայնը 9-10 կիլոմետր հեռավորությունից, իսկ նրանց հոտառությունը 100 անգամ ավելի ուժեղ է, քան մարդունը։ Որսի հետևից վազելիս գայլը կարող է զարգացնել մինչև 60 կմ/ժ արագություն և կատարել 5 մետրանոց թռիչքներ։ Նրանք ունեն փայլուն հիշողություն և կարող են մտապահել տեղանքի քարտեզը տարիներ շարունակ։ Գայլերը բնության կատարյալ «մեքենաներ» են։ Նրանց մարմինը կառուցված է երկարատև վազքի և ծանր պայմաններում գոյատևելու համար։

Ինչո՞ւ են գայլերին անվանում «անտառի սանիտարներ»:

ա) Որովհետև նրանք մաքրում են անտառը թափոններից:

բ) Որովհետև բնությունը մաքրում են հիվանդ և թույլ կենդանիներից:

գ) Որովհետև նրանք բուժում են մյուս կենդանիներին:

Ի՞նչ է «ոհմակը»:

ա) Գայլերի առանձին կացարանը:

բ) Գայլերի ընտանիքը կամ խումբը:

գ) Գայլի ձագուկի անունը:

Որքա՞ն հեռավորությունից կարող է գայլը լսել ձայնը:

ա) 1-2 կիլոմետր

բ) 500 մետր

գ) 9-10 կիլոմետր

Ի՞նչ է խորհրդանշում գայլը:

ա) Վախ և չարություն

բ) Ուժ, ազատություն և հավատարմություն

գ) Դանդաղաշարժություն

Կազմի՛ր նոր բառեր հետևյալ արմատներով.

Գայլ, անտառ, ձագ, աշխարհ, ատամ։

գայլ-գայլաշուն, անտառ-անտառային, ձագ-կաթվաձագ, աշխարհ-համաշխարային, ատամ-անատամ։

Տեքստից դո՛ւրս գրիր գործողություն ցույց տվող բառեր (բայեր)։
մաքրել, չտալ, լսել, անում։

Գայլին բնորոշող հինգ ածական գրի՛ր։
Անվախ, հզոր, հոգատար, խելացի, անտառի սանիտարներ

Լրացրո՛ւ բաց թողնված բառերը՝ հիմնվելով տեքստի բովանդակության վրա։

Գայլերը բնության ամենախելացի կենդանիներից են։

Նրանց հաճախ անվանում են անտառի սանիտարներ։

Գայլերը միայնակ չեն ապրում. նրանք ունեն ընտանիքներ, որոնց անվանում են ոհմակ։

Ոհմակում տիրում է երկաթյա կարգապահություն։

Գայլերը շատ հավատարիմ են և հոգատար միմյանց նկատմամբ։

Գայլերի կյանքում ամենակարևորը համագործակցությունն է։

Առանձնացրո՛ւ այն տեղեկատվությունը, որը ծանոթ էր քեզ։
Ես գիտեի, որ նրանք ունեն ընտանիքներ, որոնց անվանում են ոհմակ:

Տեքստից առնձնացրո՛ւ քեզ մեծ զարմանք պատճառած տեղեկատվությունը։

Նրանց հաճախ անվանում են «անտառի սանիտարներ», քանի որ նրանք մաքրում են բնությունը հիվանդ ու թույլ կենդանիներից՝ թույլ չտալով համաճարակների տարածումը։

Մթնոլորոտի խոնավությունը: Աշխարհագրական թաղանթի բոլոր ո­լորտներում, այդ թվում և մթնոլորտում, միշտ ջուր կա: Մթնոլորտում ջուրն առաջանում է Երկրի մակերևույթի տարբեր մասերից կատարվող գոլոր­շացման շնորհիվ:

Գոլորշացումը տեղի է ունենում ջրային ավազաններից, հողից, բույսե­րից և այլն: Այս պրոցեսն ընթանում է միշտ, բայց տարբեր չափով: Ինչքան տվյալ մակերևույթը շատ է տաքանում Արեգակից, այնքան գոլորշացումը մեծ է:

Այսպիսով՝ ջերմաստիճանը բարձրանալիս ավելանում է օդում առկա ջրային գոլորշիների քանակը: Սակայն այդ քանակը չի կարող անսահման մեծանալ: Յուրաքանչյուր ջերմաստիճանում գոյություն ունի գոլորշիների առավելագույն չափ:

Այն դեպքում, երբ օդում առկա գոլորշիների քանակը տվյալ ջերմաս­տիճանում հասնում է առավելագույնի և այլևս գոլորշիների նոր քանակ չի կարող ընդունել, գոլորշին համարում են հագեցած: Օդը գոլորշիներով հա­գենալուց հետո առաջանում են տեղումներ:

Ջրային գոլորշիներ պարունակող օդն անվանում են խոնավ: Օդը բնութագրում են բացարձակ և հարաբերական խոնավություններով։

Սակայն բացարձակ խոնավությունը դեռես չի բնութագրում օդի չոր կամ խոնավ լինելու իրական չափը: Դա կախված է ջերմաստիճանից: Օդի խոնավությունը առավել հստակ բնութագրվում է հարաբերական խոնավությամբ, որր ցույց է տալիս, թե տվյալ ջերմաստիճանում ջրային գոլորշին որքա՞ն է մոտ հագեցած լինելուն:

Հարաբերական խոնավությունը չափում են խոնավաչափ կոչվող սարքով: Առավել կիրառականը մազային խոնավաչափն է, որի աշխատանքը հիմնված է խոնավության նկատմամբ մազի զգայնության վրա. խոնավությունից մազը երկարում է, չորանալիս՝ կարճանում: Այդ փոփոխությունը հաղորդվում է սարքի սլաքին, որր ցույց կտա հարաբերական խոնավության համապա­տասխան արժեքը։

Մառախուղ և ամպեր: Երբ օդն սկսում է հագենալ ջրային գոլորշիներով, և ջերմաստիճանը նվազում է, մթնոլորտում գտնվող ջրային գոլորշիներր խտանում են, ինչի հետևանքով առաջանում են մառախուղ և ամպ: Դրանք երկուսն էլ ջրի մանր կաթիլների կուտակում­ներ են. ամպը՝ Երկրի մակերևույթից բարձր շերտերում, իսկ մառախուղը՝ Երկրի մակերևույթին մոտ:

Մառախուղն առաջանում է ուշ երեկոյան կամ վաղ առավոտյան, երբ օդի ջերմաստիճանը կտրուկ նվազում է, ջրային գոլորշիները, սառչելով, այլևս չեն կարողանում բարձրանալ և կուտակվում են երկրամերձ շերտում:

Մեծ մասամբ մառախուղը ձևավորվում է ջրային ավազաններին մոտ: Երբեմն ձմռանը մառախուղներ դիտվում են նաև Երևանում:

Ամպերը տարբերակում են ըստ իրենց արտաքին տեսքի և բարձրութ­յան: Կան ամպերի տասնյակ տեսակներ, սակայն առանձնացնում են երեք հիմնական խումբ՝ կույտավոր (առաջացնում են տեղատարափ անձրև ու կարկուտ), շերտավոր (առաջացնում են մանրամաղ անձրև կամ ձյուն) և փետրավոր (տեղումներ չեն առաջացնում):

Ամպերը մեծ ազդեցություն են թողնում օդի ջերմաստիճանի ձևավորման վրա: Հատկապես ամռանը, ամպամած օրերին, ցերեկը ջերմաստի­ճանն ավելի ցածր է, քան անամպ օրերին, որովհետև ամպերը փակում են Արեգակի ճառագայթների ճանապարհը: Գիշերային ժամերին հակառակը՝ ամպամած օրերին ավելի տաք է, քանի որ ամպերը ծածկոցի դեր են կատարում՝ պահելով ցերեկային ժամերին Երկրի մակերևույթի ձեռք բե­րած ջերմությունը:

Հարցեր և առաջադրանքներ

1. Ե՞րբ է օդը համարվում ջրային գոլոշիներով հագեցած:
   Երբ օդում առկա գոլորշիների քանակը տվյալ ջերմաս­տիճանում հասնում է առավելագույնի և այլևս գոլորշիների նոր քանակ չի կարող ընդունել, գոլորշին համարում են հագեցած:
2. Ի՞նչ է օդի բացարձակ խոնավությունը:
   Բացարձակ Խոնավություն, ցույց է տալիս ջրի պարունակությունը ֆիզիկական մարմիններում։
3. Ի՞նչ է բնութագրում օդի հարաբերական խոնավությունը:
   Օդի խոնավությունը առավել հստակ բնութագրվում է հարաբերական խոնավությամբ, որր ցույց է տալիս, թե տվյալ ջերմաստիճանում ջրային գոլորշին որքա՞ն է մոտ հագեցած լինելուն:
4. Ի՞նչ է խոնավաչափը, ի՞նչ սկզբունքով է աշխատում:
   Հարաբերական խոնավությունը չափում են խոնավաչափ կոչվող սարքով: Առավել կիրառականը մազային խոնավաչափն է, որի աշխատանքը հիմնված է խոնավության նկատմամբ մազի զգայնության վրա. խոնավությունից մազը երկարում է, չորանալիս՝ կարճանում: Այդ փոփոխությունը հաղորդվում է սարքի սլաքին, որր ցույց կտա հարաբերական խոնավության համապա­տասխան արժեքը։
5. Ի՞նչ տարբերություն կա ամպի ու մառախուղի միջև:
   Մառախուղը առաջանում է երբ ջրային գոլորշիները չեն հասցնում երկինք բարձրանալ, քանի որ ջերմաստիճանի կտրուկ իջեցում է եղել։ Իսկ ամպը ավելի բարձր է գտնվում։
6. Թվարկեք և բնութագրեք ամպերի տեսակները:
   Կույտավոր (առաջացնում են տեղատարափ անձրև ու կարկուտ), շերտավոր (առաջացնում են մանրամաղ անձրև կամ ձյուն) և փետրավոր (տեղումներ չեն առաջացնում):

1. Разделите текст на предложения. В конце каждого предложения поставьте точку.

Охотник нашёл в лесу лисёнка. Он принёс его домой. Это был шустрый зверёк.Скоро лисёнок стал большим. Осенью охотник отпустил его в лес.

2. Напишите предложения в таком порядке, чтобы поучился текст. Озаглавьте текст.

Она очень внимательно посмотрела на меня. Глаза у неё карие, грудка серая. Лапки чёрные. Однажды у меня на окне появилась птица.

Птица
(1.)Однажды у меня на окне появилась птица.
(2.)Глаза у неё карие, грудка серая.
(3.)Лапки чёрные.
(4.)Она очень внимательно посмотрела на меня.

3. Соберите предложения в текст. Запишите и озаглавьте его.

Голые стоят деревья. Пролетело жаркое лето. Выпал снег. Прошла золотая осень. Ждут зимней одежды. Подули холодные ветры. Пришла зима. Только ели и сосны стоят зелёные.

(1.)Пролетело жаркое лето.
(2.)Прошла золотая осень.
(3.)Подули холодные ветры.
(4.)Голые стоят деревья.
(5.)Пришла зима.
(6.)Выпал снег.
(7.)Ждут зимней одежды.
(8.)Только ели и сосны стоят зелёные.

4.      Задайте вопрос к каждому предложению и запишите.

Это было зимой. Мальчики пошли на озеро. Ваня надел коньки и побежал на лёд. Он упал в воду. На помощь пришли товарищи. Они вытащили Ваню из воды и отвели домой.

(1.)Какои время било.
(2.)Куда пошли малчики.
(3.)Кто надел коньки и побежал на лёд.
(4.)Где он упал.
(5.)Кто вишли помоще.
(6.)Кого они вытащили из воды и отвели домой.

5. Допишите пропущенную часть рассказа. Вам помогут вопросы. Озаглавьте текст.

Однажды я шёл из школы домой и вдруг увидел у забора щенка.

Каким был щенок?
Щенок был мальенкий,мокрый.

Что сделал мальчик?
Мальчик взял шенка и относ его домой.

Где стал жить щенок?
Щенок жил с малчиком.

Как его назвали?
Его назвали Рижик.

Каким он стал?
Он стал большим,сылним.

Вот какой теперь у меня друг!

6. Озаглавьте текст и перескажите его.

Хитрий Ёжик

У Алёши жил ёжик. Встал однажды утром Алёша и не нашел ежа. Куда он делся? Может быть, он полез под диван? Стал Алёша надевать сапог и уколол ногу. Что это? Вдруг из сапога ёжик выпал.

Ну и домик нашел себе ёж!

7. Составьте 5 — 10 предложений, чтобы поучился рассказ.
Однажди я с моим однаклассницам пошлеи в лес. Мы гуляли по тропинкам, слушали пение птиц и собирали красивые листья. Учитель рассказывал о растениях и животных, которые живут в лесу. Этот день запомнился нам весёлой прогулкой на природе.

Ես իմ անուշ Հայաստանի արևահամ բարն եմ սիրում,
Մեր հին սազի ողբանվագ, լացակումած լարն եմ սիրում,
Արնանման ծաղիկների ու վարդերի բույրը վառման,
Ու նաիրյան աղջիկների հեզաճկուն պա՛րն եմ սիրում։

Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,
Արևն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ,
Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սև,
Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում։

Ո՛ւր էլ լինեմ — չե՛մ մոռանա ես ողբաձայն երգերը մեր,
Չե՜մ մոռանա աղոթք դարձած երկաթագիր գրքերը մեր,
Ինչքան էլ սո՜ւր սիրտս խոցեն արյունաքամ վերքերը մեր —
Էլի՛ ես որբ ու արնավառ իմ Հայաստան — յա՛րն եմ սիրում։

Իմ կարոտած սրտի համար ո՛չ մի ուրիշ հեքիաթ չկա․
Նարեկացու, Քուչակի պես լուսապսակ ճակատ չկա․
Աշխա՛րհ անցի՛ր, Արարատի նման ճերմակ գագաթ չկա․
Ինչպես անհաս փառքի ճամփա՝ ես իմ Մասիս սա՛րն եմ սիրում։

Առաջադրանքներ

• Դո՛ւրս գրիր անծանոթ բառերը և բառարանի օգնությամբ բացատրի’ր:
  բար-պտուղ, սազ-երաշտական գործիք, ողբանվագ-տխուր,հեզաճկուն-ճկուն խոնարհ
• Կարդա’ բանաստեղծությունը` դուրս գրելով մակդիրները և բացատրելով դրանք:
  լացակումած, հեզաճկուն, անուշ, արևահամ, նաիրյան, արնանման, հին
• Դո՛ւրս գրիր այն բառերը, որոնք միայն այս բանաստեղծության մեջ հանդիպեցիր: Փորձի՛ր բացատրել դրանք։
  բար-նորատունկ ծառի առաջին պտուղը, սազ-պղնձե լարերով արևելյան երաժշտական գործիք, ողբանվագ-ողբի նվագի նման տխուր՝ վշտալից, հեզաճկուն-հեզորեն՝ մեղմորեն ճկուն։
• Առանձնացրո՛ւ քեզ առավել դուր եկած քառատողը և մեկնաբանի՛ր ընտրությունդ:
  
  Սիրում եմ մեր երկինքը մուգ, ջրերը ջինջ, լիճը լուսե,
  Արևն ամռան ու ձմեռվա վիշապաձայն բուքը վսեմ,
  Մթում կորած խրճիթների անհյուրընկալ պատերը սև,
  Ու հնամյա քաղաքների հազարամյա քա՛րն եմ սիրում։
  
  Ես հավանեցի այս քառատողը, որոհետև շատ գեղեցիկ է ներկայացված մեր հայրենի բնությունը և շենքերը։
  
• Դո՛ւրս գրիր մի քանի բառակապակցություն և դրանցով նախադասություններ կազմիր:
  մուգ երկինք, արյունաքան վերքեր, սև պատեր, վիշապաձայն բուք
  Մուգ երկնքից անձրև եկավ և փոքրիկ ծիտիկին գցեց գետին։
  Թշնամին հասցրեց արյունաքան վերքեր 42 զինվորների։
  Հայաստանը հարուստ է սև պատեր ունեցող շենքերով։
  Ամերիկայում վիշապաձայն բուք շատ է լինում։
  
  
• Ընդգծված բառերը փոխարինիր հոմանիշ բառերով: Ի՞նչ փոխվեց. դիտարկիր:
  բույր-հոտ, ջինջ-վճիտ, ողբաձայն-տխուր, ճերմակ-սպիտակ
  
• Համացանցում փնտրի՛ր և առանձնացրո՛ւ Մարտիրոս Սարյանի նկարներից մեկը, որն առավել համապատասխանում է բանաստեղծության նկարագրությանը: Հիմնավորի’ր ընտրությունդ:
  

Այս նարում կա բնությունը, հայ ժողովրդի պարը, աշխատանքը։